Εύη Ζανίκα:

Λατρεύει τον τόπο της και μοχθεί για την προβολή του!

Posted by Ίρις Αραχθέα on April 29, 2017

Ίρις: Εύη, μένεις εδώ στην Άρτα. Πού έχεις γεννηθεί;

Εύη Ζανίκα: Γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ στην Άρτα. Μετά το Λύκειο, γράφτηκα στη Νοσηλευτική Σχολή της πόλης, για να αποκτήσω ένα επαγγελματικό εφόδιο. Μετά την αποφοίτησή μου, στην ηλικία των 18μιση ετών, πήρα τον δρόμο για την Αθήνα, σε αναζήτηση των επαγγελματικών μου βημάτων. Φεύγοντας υποσχέθηκα στην μάνα μου δυο πράγματα: Πρώτα να σταθώ όρθια στη ζωή και ύστερα να παραμείνω Άνθρωπος. Ως τα σήμερα εξακολουθώ να παλεύω προς αυτούς τους δύο στόχους. Στην Αθήνα, βγήκα δρόμους ανοιχτούς για την επαγγελματική μου διέξοδο, αλλά ήρθε και με βρήκε ο έρωτας. Δεν είχα καλά – καλά κλείσει τα δέκα εννέα, όταν αποφασίσαμε με τον σύντροφό μου να παντρευτούμε.

Ίρις: Και μετά ήρθαν τα παιδιά;

Εύη Ζανίκα: Όχι άμεσα. Είχαμε συμφωνήσει με τον σύζυγό μου αυτό να το καθυστερήσουμε, γιατί έπρεπε σε ένα πρώτο στάδιο να σταθεροποιηθούμε επαγγελματικά και να ορθοποδήσουμε οικονομικά. Δουλέψαμε πολύ και όχι μόνο κατορθώσαμε να επιβιώσουμε, αλλά καταφέραμε και να δημιουργήσουμε κάτι, ως υποδομή και παρακαταθήκη για την οικογένεια και τα παιδιά μας. Αργότερα ήρθαν και τα παιδιά

Ίρις: Πώς αποφασίσατε τον επαναπατρισμό σας στην Άρτα;

Εύη Ζανίκα: Ενώ βρισκόμασταν στην Αθήνα, είχαμε αρχίσει να σκεφτόμαστε τον επαναπατρισμό μας στην Άρτα και να εγκατασταθούμε μόνιμα. Η επιθυμία δεν άργησε να γίνει απόφαση και να πραγματοποιηθεί στα τέλη του 2008. Ερχόμενη εδώ στην Άρτα, εργάστηκα στο νοσοκομείο της πόλης στο τμήμα Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ). Η απασχόλησή μου στη Μ.Ε.Θ του Νοσοκομείου Άρτας, αποτέλεσε πραγματικό σταθμό στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία.

Ίρις: Τί σας έφερε πίσω στον τόπο σας;

Εύη Ζανίκα: Ξέρετε, εγώ είμαι φύσει ρομαντική και αισιόδοξη ως άνθρωπος. «Το ποτήρι το βλέπω πάντα μισογεμάτο». Τα βλέπω όλα περισσότερο εξωρραϊσμένα, απ’ όσο είναι στην πραγματικότητα. Φαντάσου τώρα πώς βλέπω τα πράγματα, που αφορούν την πόλη μας. Όταν ο λόγος έρχεται στην πόλη μου, ακόμη και το πιο ασήμαντο στα μάτια μου φαντάζει πανέμορφο.

Ίρις: Η Άρτα, όμως έχει πολλά σημαντικά να επιδείξει και να προβάλει.

Εύη Ζανίκα: Πράγματι η Άρτα, που αγαπώ έχει σπουδαία πράγματα να επιδείξει και να προβάλει. Έχει τα σπουδαία Βυζαντινά μνημεία της, μερικά από τα οποία είναι μοναδικά. Έχει τον όμορφο και πλούσιο Αμβρακικό της, έχει τον πρωτογενή τομέα της. Προκειμένου όμως, να αγαπήσουμε τον τόπο μας πρέπει πρωτίστως να τον γνωρίσουμε. Αυτή η υποχρέωση πρέπει να ισχύει πρώτα για τους γονείς, που όμως σταδιακά αρχίζει να φθίνει. Αυτήν την υποχρέωση τώρα πρέπει να αναλάβει να την προωθήσουν οι δημόσιοι φορείς, όπως η Περιφέρεια και ο Δήμος.

Ίρις: Προχωράει ικανοποιητικά αυτή η σκέψη;

Εύη Ζανίκα: Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε, η σκέψη αυτή να πάρει «σάρκα και οστά». Αυτός ο λόγος ήταν που με ώθησε με περισσότερη δύναμη να αποφασίσω να ασχοληθώ με τα κοινά. Η σημερινή γυναίκα του μόχθου, πολλές φορές αγνοημένη και καταπιεσμένη, η γυναίκα του καθημερινού αγώνα, της μητρότητας και της πολύμορφης κοινωνικής προσφοράς, έχει πολλούς ρόλους και πολλούς στόχους να επιτύχει. Επομένως πρέπει κι εμείς οι γυναίκες να ασχολούμαστε με την πολιτική.

Ίρις: Αγαπητή Εύη, ευχαριστούμε γι’ αυτή την πρώτη απλή και σύντομη συνομιλία. Θα υπάρξει και συνέχεια.

-Σας ευχαριστώ